Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Log inSign up
Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Blog
Job Board
Q3AS

© 2026 Aqora Quantum S.A.S.

TermsPrivacyLegal Notice

Pomiary Automatyka Kontrola

Skuteczność cyfrowego uśredniania koherentnego przy nieidealnej synchronizacji

A. Domańska

Published Jan 1, 2012• 0 citations
OpenAlex

Related papers

Model kwantowy koherentnego prześlizgu fazy kwantowej

Marcin Majka, Tomasz Mariusz Majka

•Jan 1, 2014•0 citations

Wykrywanie podsłuchu w sieci światłowodowej podczas konsultacji klucza szyfrującego

Marek Sobota

Scientific Papers of Silesian University of Technology Organization and Management Series•Jan 1, 2004•0 citations

Особенности прохождения квантовых частиц через пористые структуры

Г. М. Филиппов, А. С. Сабиров, В. А. Александров +1 more

Поверхность Рентгеновские синхротронные и нейтронные исследования•Jan 1, 2020•0 citations

Quantum mechanics at school : the advantages of Bohr’s model of atom

Zofia Gołab-Meyer

Streszczenie wystąpienia na Szkole Dydaktyki Fizyki w Kudowie, jesień 2007.Autorka przedstawia swoje stanowisko w kontrapunkcie do prezentacji Ludwika Lehmana, którego referat opublikowano w Fizyce w Szkole.Nauczanie elementów fizyki kwantowej w szkole i przedstawianie jej laikom w ogólności, jest sztuką karkołomną, stanowi nie lada wyzwanie, które zresztą wielu wybitnych ludzi i nauczycieli podejmuje, nota bene, z różnym skutkiem.W powszechnym kanonie wielu krajów europejskich model Bohra znajduje miejsce w programach szkolnych.U nas także znalazł się w podstawie programowej.Ten fakt spotyka się często z krytyką.Argumentuje się, że model ma znaczenie wyłącznie historyczne, że jest niespójny, że ma założenia zupełnie ad hoc, że ma bardzo ograniczone możliwości zastosowania i przewidywania.Jednym słowem, że jest modelem bardzo ubogim w konfrontacji ze współczesną mechaniką kwantową.Padają mocne argumenty, że należy uczyć prawdy, tak by niczego nie musieć później "odszczekiwać".Pan Krzysztof Prałat z II LO w Poznaniu w liście do Redakcji Fizyki w Szkole (2/2007, s. 63) słusznie zwraca uwagę na szereg błędów metodycznych popełnianych przy nauczaniu o modelu Bohra.Problemem nie do pokonania wydaje się być brak synchronizacji z nauczaniem chemii.Na lekcjach chemii, znacznie wcześniej niż na lekcjach fizyki, uczniowie dowiadują się o orbitalach i chmurach elektronowych.Wiedza ta, nie oparta na solidnej podstawie, wpada w szufladkę o nazwie "chemia" i pozostaje bez związku z fizyką.Oczywiście ograniczenia modelu Bohra jako takiego są znane.Inna sprawa, że te ograniczenia i krytyka modelu, tak jak i sam model wcześniej są przez uczniów przyjmowane na zasadzie informacji podanej przez autorytety, a nie poparte własną wiedzą i zrozumieniem.Uczniowie nie posiadają dostatecznej wiedzy, choćby z elektrodynamiki, aby sami mogli zauważyć te ograniczenia.Wprawdzie nie jest to argument istotny za modelem Bohra w szkole, ale warto go mieć na uwadze.Panu Ludwikowi Lehmanowi ostro atakującemu model Bohra w szkole (Dość bohrowania, Fizyka w Szkole, 3/2007, s. 17) trzeba przyznać rację, gdy zauważa on niepoprawne sformułowania przy nauczaniu modelu.Trzeba dobrze samemu rozumieć jaka jest istota modelu, co on przewiduje i jakie ma ograniczenia.Jeśli nie ma tego zrozumienia, to jest wrażenie, że model Bohra to kłamstwo, a dopiero mechanika kwantowa zapodaje prawdę.

•Jan 1, 2008•0 citations

Analiza możliwości wykorzystania obliczeń kwantowych do realizacji bezpiecznego systemu pomiarowego

Piotr Bilski, Wiesław Winiecki

Pomiary Automatyka Kontrola•Jan 1, 2010•0 citations

The CHSH Threshold from the Number of Closures: the Classical Bound at the First Closure, the Tsirelson Bound at the Second / Próg CHSH z liczby domknięć: granica klasyczna przy pierwszym domknięciu, granica Tsirelsona przy drugim

Władysław Kurowski

Notatka dwujęzyczna (angielski i polski, identyczna treść). W środowisku rejestru kierunki dostępne dla odczytu nie są podane z góry – pojawiają się wraz z kolejnymi domknięciami. Notatka pokazuje, że ta zależność ma ostrą, bezparametrową konsekwencję dla nierówności CHSH. Przy pierwszym pełnym domknięciu dostępne kierunki tworzą konfigurację tetraedryczną, a maksymalna osiągalna wartość S jest równa dokładnie 2 – granicy klasycznej. Przy drugim domknięciu pula kierunków wypełnia cztery stożki, a S osiąga 2*sqrt(2), granicę Tsirelsona. Przejście następuje w jednym kroku. Funkcja korelacji E = -ab jest wstawioną wartością; ograniczona jest jedynie dostępność ustawień. Wynik dotyczy reżimu przedmaterialnego i nie jest przewidywaniem eksperymentalnym. Załączony jest skrypt Pythona odtwarzający każdą liczbę z notatki. Nota dwujezyczna (angielski i polska, tresc identyczna). W srodowisku rejestru kierunków dostepne dla odczytu powstaja wraz z kolejnymi domknięciami. Przy pierwszym pelnym domuknieciu warstwy osiagalnej S wynosi dokładnie 2 (granica klasyczna); przy drugim domuknieciu Sosiaga 2*sqrt(2) (granica Tsirelsona). Przejscie nastepuje w jednym kroku, bez zadnego dopasowywanego parametru. Korelacja E = -ab jest wielkoscia wstawiona; ograniczona jest wylacznie pula ustawien. Wynik dotyczy rezimu przedmaterialnego i nie jest przewidywaniem eksperymentalnym. Dolaczony skrypt odtwarza wszystkie liczby noty. Note (Aug 2026): the layer-2 result was obtained under a simplified, purely directional rule — without value relations of the components, without inter-layer rescaling, and without branch coupling. It serves as a demonstration of how fast the threshold is reached, not as an exact second-iteration calculation; the full iteration operator, in preparation, constitutes a test of this result. Uwaga (sierpień 2026): wynik dla warstwy 2 uzyskano przy uproszczonej regule czysto kierunkowej — bez relacji wartości składowych, bez przeskalowań między warstwami i bez sprzężenia gałęzi. Służy on jako demonstracja tempa osiągania progu, nie jako dokładny rachunek drugiej iteracji; pełny operator iteracji, w przygotowaniu, stanowi test tego wyniku.

•Jul 31, 2026•3 citations
Streszczenie wystąpienia na Szkole Dydaktyki Fizyki w Kudowie, jesień 2007.Autorka przedstawia swoje stanowisko w kontrapunkcie do prezentacji Ludwika Lehmana, którego referat opublikowano w Fizyce w Szkole.Nauczanie elementów fizyki kwantowej w szkole i przedstawianie jej laikom w ogólności, jest sztuką karkołomną, stanowi nie lada wyzwanie, które zresztą wielu wybitnych ludzi i nauczycieli podejmuje, nota bene, z różnym skutkiem.W powszechnym kanonie wielu krajów europejskich model Bohra znajduje miejsce w programach szkolnych.U nas także znalazł się w podstawie programowej.Ten fakt spotyka się często z krytyką.Argumentuje się, że model ma znaczenie wyłącznie historyczne, że jest niespójny, że ma założenia zupełnie ad hoc, że ma bardzo ograniczone możliwości zastosowania i przewidywania.Jednym słowem, że jest modelem bardzo ubogim w konfrontacji ze współczesną mechaniką kwantową.Padają mocne argumenty, że należy uczyć prawdy, tak by niczego nie musieć później "odszczekiwać".Pan Krzysztof Prałat z II LO w Poznaniu w liście do Redakcji Fizyki w Szkole (2/2007, s. 63) słusznie zwraca uwagę na szereg błędów metodycznych popełnianych przy nauczaniu o modelu Bohra.Problemem nie do pokonania wydaje się być brak synchronizacji z nauczaniem chemii.Na lekcjach chemii, znacznie wcześniej niż na lekcjach fizyki, uczniowie dowiadują się o orbitalach i chmurach elektronowych.Wiedza ta, nie oparta na solidnej podstawie, wpada w szufladkę o nazwie "chemia" i pozostaje bez związku z fizyką.Oczywiście ograniczenia modelu Bohra jako takiego są znane.Inna sprawa, że te ograniczenia i krytyka modelu, tak jak i sam model wcześniej są przez uczniów przyjmowane na zasadzie informacji podanej przez autorytety, a nie poparte własną wiedzą i zrozumieniem.Uczniowie nie posiadają dostatecznej wiedzy, choćby z elektrodynamiki, aby sami mogli zauważyć te ograniczenia.Wprawdzie nie jest to argument istotny za modelem Bohra w szkole, ale warto go mieć na uwadze.Panu Ludwikowi Lehmanowi ostro atakującemu model Bohra w szkole (Dość bohrowania, Fizyka w Szkole, 3/2007, s. 17) trzeba przyznać rację, gdy zauważa on niepoprawne sformułowania przy nauczaniu modelu.Trzeba dobrze samemu rozumieć jaka jest istota modelu, co on przewiduje i jakie ma ograniczenia.Jeśli nie ma tego zrozumienia, to jest wrażenie, że model Bohra to kłamstwo, a dopiero mechanika kwantowa zapodaje prawdę.
Notatka dwujęzyczna (angielski i polski, identyczna treść). W środowisku rejestru kierunki dostępne dla odczytu nie są podane z góry – pojawiają się wraz z kolejnymi domknięciami. Notatka pokazuje, że ta zależność ma ostrą, bezparametrową konsekwencję dla nierówności CHSH. Przy pierwszym pełnym domknięciu dostępne kierunki tworzą konfigurację tetraedryczną, a maksymalna osiągalna wartość S jest równa dokładnie 2 – granicy klasycznej. Przy drugim domknięciu pula kierunków wypełnia cztery stożki, a S osiąga 2*sqrt(2), granicę Tsirelsona. Przejście następuje w jednym kroku. Funkcja korelacji E = -ab jest wstawioną wartością; ograniczona jest jedynie dostępność ustawień. Wynik dotyczy reżimu przedmaterialnego i nie jest przewidywaniem eksperymentalnym. Załączony jest skrypt Pythona odtwarzający każdą liczbę z notatki. Nota dwujezyczna (angielski i polska, tresc identyczna). W srodowisku rejestru kierunków dostepne dla odczytu powstaja wraz z kolejnymi domknięciami. Przy pierwszym pelnym domuknieciu warstwy osiagalnej S wynosi dokładnie 2 (granica klasyczna); przy drugim domuknieciu Sosiaga 2*sqrt(2) (granica Tsirelsona). Przejscie nastepuje w jednym kroku, bez zadnego dopasowywanego parametru. Korelacja E = -ab jest wielkoscia wstawiona; ograniczona jest wylacznie pula ustawien. Wynik dotyczy rezimu przedmaterialnego i nie jest przewidywaniem eksperymentalnym. Dolaczony skrypt odtwarza wszystkie liczby noty. Note (Aug 2026): the layer-2 result was obtained under a simplified, purely directional rule — without value relations of the components, without inter-layer rescaling, and without branch coupling. It serves as a demonstration of how fast the threshold is reached, not as an exact second-iteration calculation; the full iteration operator, in preparation, constitutes a test of this result. Uwaga (sierpień 2026): wynik dla warstwy 2 uzyskano przy uproszczonej regule czysto kierunkowej — bez relacji wartości składowych, bez przeskalowań między warstwami i bez sprzężenia gałęzi. Służy on jako demonstracja tempa osiągania progu, nie jako dokładny rachunek drugiej iteracji; pełny operator iteracji, w przygotowaniu, stanowi test tego wyniku.