در این مقاله قصد داریم همبستگیهای کوانتومی (ناهمخوانی کوانتومی( QD ) و عدم قطعیت کوانتومی موضعی(LQU) ) را در یک نقطهی کوانتومی عمودی مورد بررسی قرار دهیم. همچنین وابستگی آنها به میدان مغناطیسی و دما با جزئیات ارائه شده است. قابل توجه است که ناهمخوانی کوانتومی و عدم قطعیت کوانتومی موضعی به میزان زیادی رفتاری مشابه دارند. بعلاوه تحول زمانیاین دو ( QD و LQU ) تحت کانال میرایی دامنه و وارونی فاز بررسی شده است. نشان داده شده است که برای بعضی حالتهای قطری بل ناهمخوانی کوانتومی تحت برخی واهمدوسیها در یک فاصلهی زمانی محدود ناورداست[Phys. Rev. Lett. 104, 200401 (2010)]همچنین نتایج ما نشان میدهد که ناهمخوانی کوانتومی تحت کانال وارونی فاز برای فاصلهی زمانی محدود در یک نقطهی کوانتومی عمودی ناوردا است. در حالیکه، این پدیده برای عدم قطعیت کوانتومی موضعی رخ نمیدهد.
دوربری کوانتومی، انتقال و بازسازی حالت یک سیستم کوانتومی در فاصله‌های دلخواه می‌باشد. از آنجاییکه امکان انتقال اطلاعات کوانتومی یکی از پدیده‌هایی است که منجر به ظهور زمینه‌های علمی جدید نظیر ارتباطات کوانتومی و محاسبات کوانتومی شده است، لذا در این مقاله دوربری کوانتومی یک کیوبیت توسط یک کانال درهمتنیده بررسی خواهد شد. برای این منظور از حالت همدوس درهمتنیده دو مده که به واسطه‌ی شکافنده باریکه و محیط کر تولید شده، استفاده خواهیم نمود. نشان داده خواهد شد میزان درهم‌تنیدگی و همینطور فیدلیتی دوربری کوانتومی وابسته به شدت دامنه حالت همدوس می‌باشد بطوریکه هرگاه شدت دامنه حالت همدوس به شدت افزایش یابد (p→0)، درهم‌تنیدگی و فیدلیتی میانگین بیشینه خواهد شد، F_max=1. از طرفی با توجه به اینکه سیستم‌های فیزیکی واقعی همواره تحت تاثیر محیط اطراف خود قرار می گیرند، لذا بررسی اثرات محیط به عنوان یک منبع اتلاف کوانتومی بر میزان درهم‌تنیدگی و همچنین فیدلیتی بسیار مهم خواهد بود. در این مقاله اثرات میرایی دامنه بر میانگین فیدلیتی دوربری کوانتومی مورد بررسی قرار گرفته خواهد شد. نتایج نشان میدهد که با افزایش دامنه میرایی، فیدلیتی کاهش می‌یابد. به علاوه شدت افت فیدلیتی، بواسطه کانال‌های با بیشترین درهم‌تنیدگی نسبت به کانال‌های با درهم‌تنیدگی غیر بیشینه بیشتر است.