Reconstructie van de kwantumtoestand als een statistisch probleem

Jop Briët

Jop Briët deed onderzoek op het terrein van kwantuminformatietheorie en optimalisatie. Hij bestudeerde beide toepassingen met gelijke wiskundige gereedschappen, namelijk Grothendieck-ongelijkheden. Op het gebied van kwantuminformatietheorie onderzocht Briët een van de meest verrassende aspecten van de kwantummechanica, de verstrengeling van twee of meer kwantummechanische systemen. Hij vond onder dat andere dat verstrengeling in theorie beter kan worden waargenomen met andere experimenten dan de relatief eenvoudige experimenten die momenteel in de praktijk uitvoerbaar zijn. Ook blijkt dat het bewijs voor dit resultaat vrijwel letterlijk gebruikt kan worden voor de oplossing van een probleem in zogeheten Banach-algebra’s dat al vijfendertig jaar openstond. Op het gebied van optimalisatie bestudeerde Briët een probleem dat betrekking heeft op het zoeken naar een optimale verdeling van een gegeven aantal punten op het oppervlak van een driedimensionale bal. Dit probleem komt voor in de studie van magnetische materialen in het Heisenbergmodel. Briët onderzocht de kwaliteit van een efficiënt approximatie-algoritme, waarbij de eerste kwaliteitsgaranties werden verkregen van een efficiënt approximatie-algoritme voor het berekenen van de grondtoestand in het Heisenbergmodel.

Wilhelm Brenig

Wilhelm Brenig

J.A.J. van Leunen

Dit onderzoek van de werkelijkheid loopt als een spannende detectiveroman. Het onderzoek maakt gebruik van een hierarchie van ruimtes die verschillende gradaties van gecompliceerdheid vertonen. Het vinden van meer gecompliceerde ruimtes vormt geen groot probleem. Dit blijkt namelijk vrij eenvoudig. De stap naar een meer gecompliceerde vorm gaat steeds gepaard met een aantal significante beperkingen en het begrijpen waar deze beperkingen vandaan komen vormt een veel groter probleem. De huidige wiskunde is maar net in staat om de beperkingen van de Hilbertruimte te verklaren. Dat geldt niet meer voor het systeem van Hilbertruimten dat in dit document de Hilbert opslagruimte genoemd wordt. De huidige wiskunde kan de beperkingen en de nieuwe verschijnselen van deze structuur niet verklaren. Dit feit zal vooral hen die nieuwsgierig zijn naar de structuur en het gedrag van de fysieke werkelijkheid interesseren. De aanpak wijkt sterk af van de gebruikelijke weg en levert andere inzichten. De gebruikelijke weg tracht nieuwe inzichten af te leiden uit wat we weten over de klassieke natuurkunde. Het verhaal maakt duidelijk dat alleen wiskunde geen volledig beeld van de werkelijkheid kan bieden terwijl ook alleen meten de werkelijkheid ook niet bloot kan leggen. De kombinatie van wiskunde en experimenteren levert nog het meeste resultaat op.

Wilhelm Brenig

Igor Evgenievich Pris

De reden voor kwantumcorrelaties is een verwarrende golffunctie. Correlaties tussen kwantumgebeurtenissen zijn niet autonoom, maar worden gedefinieerd in de context van hun observatie. Ongeacht hun identificatiemiddelen zijn er geen gebeurtenissen. De reductie van de golffunctie in het meetproces is geen echt fysiek proces dat uitleg behoeft, maar de overgang naar de context van het van een specifieke waarde van fysieke grootheid. Daarom is de meting geen fysieke interactie die leidt tot een verandering in de toestand van het systeem, maar de identificatie van de contextuele fysieke werkelijkheid. Het probleem van de meting, of het probleem van de toepassing van de kwantumtheorie op de werkelijkheid, is het resultaat van de vermenging van de categorieen van ideaal, waarnaar de theorie verwijst, en reeel, waarnaar de toepassing ervan verwijst. Het is logischerwijs geelimineerd. Probleem - instantsiatsiatsii Wittgensteinovskoj problemen sledenija praglu. De rol van Wittgensteinovskogo regel (norm), het meten van de fysieke werkelijkheid binnen de grenzen van het taalspel van de toepassing ervan, speelt de kwantumtheorie. Dit boek is vertaald met Kunstmatige Intelligentie.