Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Log inSign up
Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Blog
Job Board
Q3AS

© 2026 Aqora Quantum S.A.S.

TermsPrivacyLegal Notice

Folia Universitatis Agriculturae Stetinensis. Oeconomica

O zwiazkach miedzy teoria spacji i statystyka Bosego-Einsteina

K Wisinski

Published Jan 1, 2004• 0 citations
OpenAlex

Related papers

Nobel z fizyki za kondensację Bosego-Einsteina

Kazimierz Rza̧żewski

Postępy Fizyki•Jan 1, 2002•0 citations

Kondensat Bosego-Einsteina

Krzysztof Sacha

•Jan 1, 2004•2 citations

Gdy atomy zachowują się jak fale : kondensacja Bosego-Einsteina i laser atomowy

Wolfgang Ketterle

Postępy Fizyki•Jan 1, 2003•0 citations

Zur Einstein-Boseschen Statistik

M. Didlaukis

The European Physical Journal A•Nov 1, 1930•0 citations

Topnienie sieci 4D jako emergentny model dynamiki kwantowej: analiza danych z quench dynamics w kondensatach Bosego-Einsteina (2024–2025).

Artur Mruszczak

Przedstawiamy analizę najnowszych danych eksperymentalnych (2024–2025) z dynamiki quench w kondensatach Bosego-Einsteina (BEC) w kontekście modelu topniejącego kryształu 4D, w którym obserwowana rzeczywistość 3D+czas jest obrazem matematycznej transformacji drgań i topnienia hipotetycznej sieci krystalicznej w czterech wymiarach geometrycznych. Wykazujemy, że trzy kluczowe przewidywania modelu znajdują potwierdzenie w danych: (i) uniwersalne skalowanie liczby wzbudzeń z szybkością quenchu, z wykładnikiem w układach efektywnie 4D odbiegającym od wartości dla 3D; (ii) ścisła korelacja czasowa między zanikiem defektów topologicznych (wirów) a emisją wzbudzeń fononowych, stanowiąca bezpośredni analog emisji fotonów z defektów sieci 4D; (iii) emergentna strzałka czasu przejawiająca się asymetrią między quenchem naprzód a wstecz, skalującą się z odległością od centrum topnienia jako A(r)∝r^2. Ekstrapolując model na skalę kosmologiczną, wyprowadzamy równania Einsteina w granicy niskoenergetycznej, wykazując że zgodność z OTW na poziomie 0,02% wynika z tłumienia efektów anizotropii czynnikiem (a/R)^2∼10^−122, gdzie aa jest stałą sieciową 4D (rzędu długości Plancka), a RR promieniem sfery teraz (horyzontem kosmologicznym). Określamy progi sprawdzalności odchyleń od OTW, wskazując że jedynymi możliwymi śladami są fale grawitacyjne o ekstremalnie wysokich częstotliwościach (MHz–GHz) oraz obserwacje wczesnego Wszechświata. Wprowadzamy również mechanizm percepcyjny, w którym mózg interpretuje fragmenty przekrojów sfery teraz (łuki) jako trójwymiarowe kule poprzez domknięcie poznawcze wykorzystujące dodatkową informację z trzeciego wymiaru sprzed transformacji, co wyjaśnia naturę biegunów jako końców łuku oraz niewidoczną oś dodatkową w danych obserwacyjnych. Model oferuje spójną ramę interpretacyjną dla zjawisk od skali laboratoriów zimnych atomów po kosmologię, łącząc kwantyzację, grawitację i percepcję w emergentnym obrazie rzeczywistości.

•Mar 25, 2026•0 citations

Zwei Beitr�ge zur Bose-Einsteinschen Statistik

Adolf G. Smekal

The European Physical Journal A•Dec 1, 1925•6 citations
Przedstawiamy analizę najnowszych danych eksperymentalnych (2024–2025) z dynamiki quench w kondensatach Bosego-Einsteina (BEC) w kontekście modelu topniejącego kryształu 4D, w którym obserwowana rzeczywistość 3D+czas jest obrazem matematycznej transformacji drgań i topnienia hipotetycznej sieci krystalicznej w czterech wymiarach geometrycznych. Wykazujemy, że trzy kluczowe przewidywania modelu znajdują potwierdzenie w danych: (i) uniwersalne skalowanie liczby wzbudzeń z szybkością quenchu, z wykładnikiem w układach efektywnie 4D odbiegającym od wartości dla 3D; (ii) ścisła korelacja czasowa między zanikiem defektów topologicznych (wirów) a emisją wzbudzeń fononowych, stanowiąca bezpośredni analog emisji fotonów z defektów sieci 4D; (iii) emergentna strzałka czasu przejawiająca się asymetrią między quenchem naprzód a wstecz, skalującą się z odległością od centrum topnienia jako A(r)∝r^2. Ekstrapolując model na skalę kosmologiczną, wyprowadzamy równania Einsteina w granicy niskoenergetycznej, wykazując że zgodność z OTW na poziomie 0,02% wynika z tłumienia efektów anizotropii czynnikiem (a/R)^2∼10^−122, gdzie aa jest stałą sieciową 4D (rzędu długości Plancka), a RR promieniem sfery teraz (horyzontem kosmologicznym). Określamy progi sprawdzalności odchyleń od OTW, wskazując że jedynymi możliwymi śladami są fale grawitacyjne o ekstremalnie wysokich częstotliwościach (MHz–GHz) oraz obserwacje wczesnego Wszechświata. Wprowadzamy również mechanizm percepcyjny, w którym mózg interpretuje fragmenty przekrojów sfery teraz (łuki) jako trójwymiarowe kule poprzez domknięcie poznawcze wykorzystujące dodatkową informację z trzeciego wymiaru sprzed transformacji, co wyjaśnia naturę biegunów jako końców łuku oraz niewidoczną oś dodatkową w danych obserwacyjnych. Model oferuje spójną ramę interpretacyjną dla zjawisk od skali laboratoriów zimnych atomów po kosmologię, łącząc kwantyzację, grawitację i percepcję w emergentnym obrazie rzeczywistości.