Artificial life simulation on a quantum computer
Χρυσάνθη Αλιβέρτη
Abstract
Με τον όρο τεχνητή ζωή ορίζεται κάθε προσομοίωση ενός φυσικού συστήματος ζωής. Οι Alvarez-Rodriguez at al ήταν οι πρώτοι που προσομοίωσαν σε κβαντικό υπολογιστή ένα βασικό μοντέλο τεχνητής ζωής, του οποίου τα άτομα αλληλεπιδρούν, αυτoαναπαράγονται, επηρεάζονται από το περιβάλλον και μεταλλάσσονται. Η παρούσα εργασία έχει ως στόχο την αναπαράσταση αυτού του πειράματος και την επέκτασή του. Αρχικά, περιγράφθηκαν κάποιες βασικές έννοιες της κβαντικής υπολογιστικής. Συγκεκριμένα, αναλύθηκαν οι βασικοί όροι της κβαντικής μηχανικής (κβαντικό σύστημα δύο καταστάσεων, κβαντικό bit, κβαντικός καταχωρητής, κβαντικές πύλες, σφαίρα Bloch). Στη συνέχεια, έγινε αναφορά στον ορισμό της τεχνητής ζωής και στη χρησιμότητα του κβαντικού υπολογιστή. Επίσης περιγράφθηκε ο κβαντικός υπολογιστής της IBM, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε για τις ανάγκες του πειράματος. Έπειτα, αναλύθηκε εκτενώς το πείραμα των Alvarez-Rodriguez at al και πραγματοποιήθηκε μέσω Matlab η θεωρητική του ανάλυση. Επιπλέον, έγινε αναπαράσταση του πειράματος των Alvarez-Rodriguez at al μέσω του κβαντικού υπολογιστή της IBM. Τα θεωρητικά αποτελέσματα της αναπαράστασης, τα οποία υπολογίστηκαν μέσω Matlab, ήταν ίδια με αυτά του αρχικού πειράματος, ενώ τα αποτελέσματα των μετρήσεων του κβαντικού υπολογιστή ήταν αρκετά παρόμοια με αυτά του αρχικού πειράματος, αλλά δεν ταυτίζονταν απόλυτα μεταξύ τους, εξαιτίας της εξέλιξης του οργάνου, της τυχαιότητας και του θορύβου του. Ωστόσο, τα χαρακτηριστικά του μοντέλου διατηρούνται. Τέλος, προτάθηκε μία επέκταση του πειράματος των Alvarez-Rodriguez at al, στην οποία τα άτομα της προσομοιωμένης κοινωνίας είναι περισσότερα και περιγράφονται από πιο πολλά qubits. Επίσης, η αναπαραγωγή γίνεται μεταξύ δύο ατόμων. Tέλος, λήφθηκαν περισσότερες μετρήσεις συγκριτικά με το αρχικό πείραμα. Το βελτιωμένο πείραμα εκτελέστηκε, εξαιτίας του μεγάλου μεγέθους του, σε έναν κβαντικό προσομοιωτή της IBM. Τα θεωρητικά του αποτελέσματα, τα οποία υπολογίστηκαν μέσω Matlab, βρέθηκαν να συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό με τα αποτελέσματα του κβαντικού προσομοιωτή, αλλά όχι απόλυτα, εξαιτίας της τυχαιότητας που εφαρμόστηκε. Και σε αυτό το πείραμα, τα χαρακτηριστικά του μοντέλου που περιέγραψαν οι Alvarez-Rodriguez at al, διατηρούνται.