Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Log inSign up
Challenges
Datasets
Workspaces
Papers
Discussions
Leaderboard
Blog
Job Board
Q3AS

© 2026 Aqora Quantum S.A.S.

TermsPrivacyLegal Notice

Planxel: Procesor Rzeczywistości w Hipotezie Māyā. Symulacja Obliczeń Kwantowych w Skali Plancka

Czarnocki, Daniel Sebastian, Czarnocki, Seweryn Dominik

Published Nov 17, 2025• 0 citations
Publisher

Abstract

To repozytorium zawiera kompletną symulację planxela - fundamentalnej jednostki obliczeniowej rzeczywistości w hipotezie Māyā. Demonstrujemy emergencję praw fizyki z pierwszych zasad obliczeniowych.
DOI
10.5281/zenodo.17635457

Related papers

Splątanie kwantowe jako współdzielone wskaźniki pamięci w dyskretnej przestrzeni Z3 w Teorii Māyā

Daniel Sebastian Czarnocki, Seweryn Dominik Czarnocki

Zjawisko nielokalności kwantowej oraz łamanie nierówności Bella stanowią fundamentalne wyzwanie dla paradygmatu fizyki opartego na ciągłej, lokalnej przestrzeni. W niniejszej pracy rozwijamy konsekwencje Teorii Māyā (Hipoteza Kodowej Rzeczywistości), która postuluje, że obserwowalna rzeczywistość jest emergentną własnością dyskretnej, trójwymiarowej siatki planxeli (Z³). Kluczowe elementy modelu: - **Architektura dwuwarstwowa**: Siatka Renderująca (Grid, $\mathcal{G}$) – lokalna warstwa metryczna z limitem prędkości światła $c$, oraz Pamięć Tła (Heap, $\mathcal{H}$) – nielokalna tablica stanów informacyjnych z dostępem $\mathcal{O}(1)$. - **Splątanie kwantowe** jako współdzielenie wskaźnika referencyjnego (Memory Pointer) do tej samej struktury danych w $\mathcal{H}$. - **Zakaz klonowania** jako systemowe zabezpieczenie integralności wskaźników. - **Dekoherencja** jako proces garbage collection. - **Nierówności Bella** jako test diagnostyczny na brak lokalnego cache'u. - **Hipoteza ER=EPR** reinterpretowana jako krawędź w Grafie Logicznym, a nie tunel w przestrzeni fizycznej. - **Efekt Aharonova-Bohma** jako makroskopowy dowód na komunikację z Pamięcią Tła. Model łączy się również z najnowszymi teoriami pięciowymiarowymi (Strubbe 2025) oraz z grafami Ramanujanowskimi jako optymalną strukturą dla Pamięci Tła, co prowadzi do naturalnego związku z hipotezą Riemanna.

•Mar 14, 2026•0 citations

Symulacje optyczne obliczeń kwantowych

Slawomir Bugajski, A. Miszczak, Zbigniew Motyka

Studia Informatica System and information technology•Jan 1, 2002•0 citations

Kwantowy Efekt Zenona jako sprzętowy błąd kwantyzacji i limit alokacji bufora w dyskretnej macierzy przestrzennej Z³

Seweryn Dominik Czarnocki, Daniel Sebastian Czarnocki

W tym repozytorium znajduje się preprint artykułu łączącego dwa wcześniejsze opracowania dotyczące interpretacji Kwantowego Efektu Zenona (QZE) w ramach Teorii Māyā (Hipoteza Kodowej Rzeczywistości). Główne tezy: - QZE jest interpretowany jako **błąd kwantyzacji ADC** oraz **blokada dostępu (Mutex)** w dyskretnej macierzy przestrzennej $\mathbb{Z}^3$. - Wprowadzamy pojęcie **dyskretnej skali czasu Zenona** $N_{Zeno} = E_P/\Delta E$, czyli liczby cykli Plancka potrzebnej do osiągnięcia progu LSB. - Analizujemy przypadek atomu wodoru, uzyskując zgodność z danymi eksperymentalnymi. - Przewidujemy, że dla bozonu Higgsa (duże $\Delta E$) QZE jest niemożliwy do zaobserwowania. - Dyskutujemy związek z anty-Zeno oraz innymi elementami Teorii Māyā (Zitterbewegung, stała α, kolaps funkcji falowej). Artykuł napisany w języku polskim, zawiera pełne wyprowadzenia i odniesienia do literatury.

•Mar 18, 2026•0 citations

Emergentne Wyprowadzenie Równań Schrödingera, Klein-Gordona i Diraca z Modelu Māyā

Czarnocki, Daniel Sebastian

Artykuł demonstruje emergentne wyprowadzenie fundamentalnych równań mechaniki kwantowej z trójwymiarowego modelu kodowej rzeczywistości Māyā. Przedstawia wyprowadzenia równań Schrödingera, Klein-Gordona i Diraca z pierwszych zasad informacyjnych, wraz z propozycją nowej geometrycznej nomenklatury zastępującej tradycyjne 'kolory' i 'zapachy' kwarków. **Licencja:** Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International (CC BY-NC 4.0)**Wolne użycie niekomercyjne z podaniem autorstwa.**

•Nov 13, 2025•0 citations

Ewolucja stochastyczna obserwowanych układów kwantowych

Anita Magdalena Dąbrowska

Praca obroniona na Wydziale Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej UMK w czerwcu 2008 roku

•Feb 5, 2013•0 citations

FILAR IX: FIZYKA OBLICZENIOWA Architektura Czasu: Czas Obserwowalny (Plancka) vs Czas Logiczny Procesora Wymiaru Piątego

Grzegorz Szczerba

Praca wprowadza fundamentalny podział na Czas Obserwowalny (częstotliwość odświeżaniamatrycy Wszechświata) oraz Czas Logiczny (rzeczywiste taktowanie sprzętowe Wymiaru Piątego).Definiujemy Czas Plancka nie jako "prędkość" rzeczywistości, lecz jako klatkaż (frame rate)dyskretnej siatki. Wewnątrz pojedynczego "Czasu Plancka" zachodzą sub-planckowskie cyklemaszynowe CPI (Fetch/Decode/Execute), w których algorytm szacuje prawdopodobieństwa (s1),sczytuje Koszt z Wymiaru 6 i dokonuje kolapsu zapisu (s0). To podejście inżynieryjne ostateczniewyjaśnia Zasadę Nieoznaczoności Heisenberga jako niemożność sprzętowego przerwania (interrupt)i próbkowania systemu w połowie jego zamkniętego cyklu instrukcji.

•Jun 12, 2026•0 citations
Zjawisko nielokalności kwantowej oraz łamanie nierówności Bella stanowią fundamentalne wyzwanie dla paradygmatu fizyki opartego na ciągłej, lokalnej przestrzeni. W niniejszej pracy rozwijamy konsekwencje Teorii Māyā (Hipoteza Kodowej Rzeczywistości), która postuluje, że obserwowalna rzeczywistość jest emergentną własnością dyskretnej, trójwymiarowej siatki planxeli (Z³). Kluczowe elementy modelu: - **Architektura dwuwarstwowa**: Siatka Renderująca (Grid, G\mathcal{G}G) – lokalna warstwa metryczna z limitem prędkości światła ccc, oraz Pamięć Tła (Heap, H\mathcal{H}H) – nielokalna tablica stanów informacyjnych z dostępem O(1)\mathcal{O}(1)O(1). - **Splątanie kwantowe** jako współdzielenie wskaźnika referencyjnego (Memory Pointer) do tej samej struktury danych w H\mathcal{H}H. - **Zakaz klonowania** jako systemowe zabezpieczenie integralności wskaźników. - **Dekoherencja** jako proces garbage collection. - **Nierówności Bella** jako test diagnostyczny na brak lokalnego cache'u. - **Hipoteza ER=EPR** reinterpretowana jako krawędź w Grafie Logicznym, a nie tunel w przestrzeni fizycznej. - **Efekt Aharonova-Bohma** jako makroskopowy dowód na komunikację z Pamięcią Tła. Model łączy się również z najnowszymi teoriami pięciowymiarowymi (Strubbe 2025) oraz z grafami Ramanujanowskimi jako optymalną strukturą dla Pamięci Tła, co prowadzi do naturalnego związku z hipotezą Riemanna.
W tym repozytorium znajduje się preprint artykułu łączącego dwa wcześniejsze opracowania dotyczące interpretacji Kwantowego Efektu Zenona (QZE) w ramach Teorii Māyā (Hipoteza Kodowej Rzeczywistości). Główne tezy: - QZE jest interpretowany jako **błąd kwantyzacji ADC** oraz **blokada dostępu (Mutex)** w dyskretnej macierzy przestrzennej Z3\mathbb{Z}^3Z3. - Wprowadzamy pojęcie **dyskretnej skali czasu Zenona** NZeno=EP/ΔEN_{Zeno} = E_P/\Delta ENZeno​=EP​/ΔE, czyli liczby cykli Plancka potrzebnej do osiągnięcia progu LSB. - Analizujemy przypadek atomu wodoru, uzyskując zgodność z danymi eksperymentalnymi. - Przewidujemy, że dla bozonu Higgsa (duże ΔE\Delta EΔE) QZE jest niemożliwy do zaobserwowania. - Dyskutujemy związek z anty-Zeno oraz innymi elementami Teorii Māyā (Zitterbewegung, stała α, kolaps funkcji falowej). Artykuł napisany w języku polskim, zawiera pełne wyprowadzenia i odniesienia do literatury.
Artykuł demonstruje emergentne wyprowadzenie fundamentalnych równań mechaniki kwantowej z trójwymiarowego modelu kodowej rzeczywistości Māyā. Przedstawia wyprowadzenia równań Schrödingera, Klein-Gordona i Diraca z pierwszych zasad informacyjnych, wraz z propozycją nowej geometrycznej nomenklatury zastępującej tradycyjne 'kolory' i 'zapachy' kwarków. **Licencja:** Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International (CC BY-NC 4.0)**Wolne użycie niekomercyjne z podaniem autorstwa.**
Praca wprowadza fundamentalny podział na Czas Obserwowalny (częstotliwość odświeżaniamatrycy Wszechświata) oraz Czas Logiczny (rzeczywiste taktowanie sprzętowe Wymiaru Piątego).Definiujemy Czas Plancka nie jako "prędkość" rzeczywistości, lecz jako klatkaż (frame rate)dyskretnej siatki. Wewnątrz pojedynczego "Czasu Plancka" zachodzą sub-planckowskie cyklemaszynowe CPI (Fetch/Decode/Execute), w których algorytm szacuje prawdopodobieństwa (s1),sczytuje Koszt z Wymiaru 6 i dokonuje kolapsu zapisu (s0). To podejście inżynieryjne ostateczniewyjaśnia Zasadę Nieoznaczoności Heisenberga jako niemożność sprzętowego przerwania (interrupt)i próbkowania systemu w połowie jego zamkniętego cyklu instrukcji.