مقالۀ پژوهشی: بررسی سنجۀ هندسی درهمتنیدگی تولیدشده توسط هامیلتونی پیچش تکمحوری در سامانههای اسپینی
آزیتا ناجی, محمود زهیری, مهرزاد اشرف پور
Abstract
چکیدهبا توجه به کاربردهای فراوان حالتهای درهمتنیده و ضرورت تعیین کمی میزان درهمتنیدگی ، در این مقاله نحوة ایجاد درهمتنیدگی در حالتهای دوکیوبیتی جداپذیر با اعمال هامیلتونی پیچش تکمحوری، در غیاب میدان مغناطیسی و حضور میدان مغناطیسی با معرفی سنجۀ هندسی مطالعه شده است. عبارت دقیقی برای سنجۀ هندسی درهمتنیدگی بدون محاسبۀ حالت سامانه در حال تحول، با استفاده از روش مقدار چشمداشتی اسپین، محاسبه شده است سپس با رسم نمودار آن سنجه نسبت به زمان به بررسی عوامل مؤثر در بیشینه‌سازی درهمتنیدگی پرداخته‌ایم . نتایج نشان داد که برای به‌دست آوردن بیشینه درهمتنیدگی توسط هامیلتونی پیچش تک محوری حول محور در غیاب میدان مغناطیسی، باید حالت اولیه، ضرب تانسوری ویژه حالتهای مؤلفه‌های یا بردار اسپین کل باشد. ویژه حالت مؤلفۀ اسپین کل، تحت تأثیر هامیلتونی پیچش تک محوری حول محور در غیاب میدان مغناطیسی درهمتنیده نیست اما تحت تأثیر هامیلتونی پیچش تک محوری حول محور با حضور میدان مغناطیسی در راستای به بیشینه درهمتنیدگی می‌رسد. همچنین برای همۀ حالت‌ها، بسامد درهمتنیدگی تایع افزایشی از میدان مغناطیسی است.